Minęło już kilka miesięcy od premiery owej studyjnej płyty New Life'm "Szukam domu". Poniżej zameiszczamy jeszcze jedną recenzję, która obrazuje ostatni krążek zespołu. Zainteresowanych zakupieniem płyty prosimy o maila na adres: agnieszka.dubiel@bonart.pl.

"Już można mieć dość muzycznych wynurzeń o miłości obsesyjnej, rozstaniach, rozpaczy, toksycznych relacjach i seksualnych ekscesach. Dlatego, kiedy posłuchałem płyty SZUKAM DOMU N.L.M., pomyślałem: nareszcie ktoś wyśpiewał, że zwykła miłość może być szczęśliwa i są jeszcze ludzie, którzy potrafią nie tylko zdrowo się kochać, ale też o tym wyśpiewywać hymny radości. To bardzo zdrowa płyta! Niezwykła płyta o zwykłej miłości. Słowa i dźwięki w każdym utworze współistnieją jak mąż i żona, a zwykle problemy nie są opiewane, jako efekt zagubienia sensu życia, lecz jako pozyskiwanie sensu z wiary i nadziei. Miłość w ogóle nie jest możliwa bez tych dwóch cnót, które jak dwa cheruby na Arce Przymierza stróżują nad świętością miłości. Gdzieś w tle, ale nie w drugim planie, Bóg klei rozklejające się dni i noce, zmęczenie i obawy, pojawiające się nieuchronnie w każdym domu i to widać na tych muzycznych ilustracjach, jakie są zapisane na płycie. Zastanawiałem się, dlaczego nosi ona tytuł SZUKAM DOMU, skoro cały krążek jest autentycznym świadectwem istnienia domu rodzinnego? Co to jest dom? Cztery ściany czy cztery więzi miłości, jakie łączą Boga i rodzinę, męża z żoną i rodziców z dziećmi? Słuchając tej płyty nie wiem, kiedy zwykłe wyznanie kochającej żony czy zabieganego męża staje się wzniosłą modlitwą… i to jest tak zdrowe. To, co święte jest splecione ściśle z tym, co ludzkie, rodzinne. Nie ma przepaści między Sacrum a profanum.  Nie ma przepaści między modlitwą a rozmową. Na pewno jest to płyta bardzo domowa, utkana ze słów i dźwięków, jakie można usłyszeć w kuchni czy samochodzie w drodze do pracy, albo nawet wyszeptanych w sypialni, ale także tych, które ulatują z człowieka na kolanach, albo wyślizgujących się przez kratki konfesjonału. I co jeszcze? Muzyka z tej płyty nie ekscytuje, nie przeraża, ale za to – co bezcenne -  uspokaja. Dźwięki tak delikatne jak obecność Ducha w naszym losie. Gratuluje i dziękuję!"
Ojciec Augustyn Pelanowski OSPPE